Cevher-i Revan

Toprağın derinliklerinde asırlardır uykuda olan sert bir sırrın, suya kavuşma serüvenidir bu ebru. Oltu taşının suyun yüzeyinde süzülebilmesi için önce katı halinden vazgeçmesi, kırılması ve meşakkatle ezilerek “çile”sini doldurması gerekmiştir. Tıpkı ham bir ruhun çilehanede benliğini ufalayıp hiçliğe karışması gibi, ağır olan bu cevher de sabırla dövüldükçe hafiflemiş; nihayet suya teslim olduğunda o eşsiz zarafetine kavuşmuştur. Su üzerinde açan toprak tonlarındaki hücreler taşın çektiği çilenin izlerini taşırken; onları saran altın sarısı damarlar, sabrın sonunda ulaşılan dinginliği simgeler. Bu eser, katı bir taşın ağırlıklarından kurtulup suyun şefkatinde nasıl akışkan bir aşka dönüştüğünün sessiz hikâyesidir.