Yas

Sonsuz bir akışın içinde, dingin ve solgun bir mavi sessizce yayılır suyun yüzeyinde. Bu mavi; zamanın, hafızanın ve geçip giden anların uçsuz bucaksız denizidir. Fakat bu durağan sükunetin tam kalbinde, her şeyi kendine çeken bir keder kök salar.

Siyah Karanfil.

Siyah, sanıldığı gibi renklerin yokluğu değil; tüm duyguların, söylenmiş sözlerin ve yaşanmışlıkların en yoğun halidir. Karanfilin yaprakları suyun üzerinde yükselirken, kâğıda mühürlenen şey aslında bir matemin sessizliğidir.  Yas, gidenin arkasından tutulan bir ağıt değil, kalan boşluğun ağırbaşlı bir kabullenişidir.